Mайкхини's profileМайя : My every Ordinary...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 17 My every Ordinary DayMy every Ordinary DaY
เริ่มทำงานมาได้เดือนครึ่งแล้ว
ชีวิตประจำวัน เกือบจะเรียกได้ว่า routine
แต่ก็เป็น routine ทีบิดเบี้ยวเต็มทน
เพราะไม่ได้ตื่นนอนอาบน้ำ กินข้าว ทำโน่นทำนี่เวลาเดิมทุกวัน
สิ่งที่ทำทุกวันก็เริ่มจากการตื่นสาย (กว่าที่มันควรจะเป็น)
และก็ไปทำงานสาย
(กินเงินเดือนเจ้านายและกินแรงคนทั้งออฟฟิส
โดยเฉพาะอีเปิ้ลที่ต้องทำงานล่วงไปแล้วเกือบสองชั่วโมงกว่าอิชั้นจะเด็จไปถึง
เวลาเก็บของก่อนเลิกงาน มันก็จะเหน็บแนมด้วยความรักใครว่า
"แหม่!! อีนี่ มาก็ช้ายังจะรีบกลับอีกนะ")
ช่วงเวลาที่มีความสุขระหว่างวัน
ก็จะเป็นเวลาที่ได้นั่งรถเมล์ไป
(ขอย้ำ ว่านั่งรถเมล์ ถ้ายืนก็จะเซ็งนิดหน่อย)
อ่านหนังสือ
ฟังเพลง
และแอบเหม่อไปนอกหน้าต่างในบางที
สงสัยคงเป็นเพราะว่าเป็นช่วงเวลาที่ได้อยู่คนเดียวแบบเหงาน้อยที่สุด
เพราะมีคนล้อมหน้ารอบหลังเพียบไปหมด
ไม่เหงามากเท่าตอนอยู่ห้อง
บางทีเจอเจ๊แก่ๆ ก็ต้องลุกให้เขานั่งบ้าง เพราะผู้ชายใจจืดมันนั่งอยู่ถ้วนทั่วทุกหัวระแหง (รถเมล์)
พอนั่งรถเมล์ผ่านช่วงที่เป็นแม่น้ำเจ้าพระยา ก็จะทอดสายตาออกไปไกลๆ
เพื่อพักสายตาบ้าง คิดอะไรก็เพลินดี
(เพราะมันเป็นที่เดียวตลอดการเดินทางของ 515 ที่สามารถทอดสายตาได้)
บางครั้งเวลาผ่านแม่น้ำเจ้าพระยาก็จะคิดถึงทะเลที่บ้าน คงเป็นเพราะว่า
แม่น้ำเจ้าพระยาในตอนนี้ก็ทำหน้าที่เดียวกับทะเลในตอนนั้น
แม้ตอนนั้นจะคิดว่ามันขี้เหร่แล้วก็ take it for granted ก็เหอะ
ตอนนี้คิดถึงจัง
ทุกกว่าจะไปถึงที่ทำงานก็สาย
ทำงานได้สักพักก็ไปกินข้าวเที่ยง
แล้วก็กลับมา
ทำงาน
ทำงาน
ทำงาน
หรือไม่ก็นั่งว่างงงงง มันแม่งทั้งวัน เล่นเน็ตกะอีเปิ้ล
แล้วก็เลิกงาน
ไปกินข้าว
กลับบ้าน
นั่งรถเมล์/ยืนรถเมล์
อ่านหนังสือ/ฟังเพลง
----------------------------------
อยูคนเดียวบางทีก็ดีเหมือนกัน
เหงาหน่อยแต่ก็ได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น
-----------------------------------
ช่วงกลางวันเวลาอยู่กับอีเปิ้ล จะเป็นช่วงที่ฮาที่สุด เพราะอีเปิ้ลมันเมากัญชาทั้งวัน
ขำอยู่ทั้งวัน ไม่ยอมเลิก อีนี่มันอารมณ์ดีผิดมนุษย์จริงๆ
จะมีบ้างก็บางวันเวลาที่มันจิตตกเรื่องงาน
เราก็จะทำเป็นไม่รู้เรื่อง ไปหาหนังสือมาอ่านแก้เซ็งแทน
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ชีวิตการทำงานก็มีอยู่แค่นี้
งานที่ทำก็สนุกดี
อาจจะเป็นเพราะยังใหม่อยู่เลยสนุกกับมัน
งานก็ยังไม่หนักมากนัก
เพื่อนก็มี เลยไม่เหงาในที่ทำงาน
คนอื่นๆ เขาก็เป็นกันเอง
อยู่ๆ ไปแล้วมันก็สบายใจดี
บางทีก็ได้ออกไปข้างนอกบ้างก็สนุกเหมือนกัน
ได้ออกไปดูของที่คาร์โก้
โน่นๆ นี่ๆ ก็สนุกดีและหมดไปอีกวัน
แต่ก็มันเหมือนมันขาดๆ ยังไงก็ไม่รู้
ดีนะที่ได้ทุนซะ ดีใจที่ได้ และเกินคาดเพราะไม่คิดว่าจะได้ไป
ไปเรียนที่รัสเซียมันด้วยกันทั้งฝูงนี่แหละ
ไปกันหมด
มีคนบอกว่า
"ไม่รู้แตมกับเปิ้ลทำบุญด้วยอะไร งานก็ได้ทำด้วยกัน ได้ทุนก็ยังได้คณะเดียวกันอีก"
เปิ้ลเลยตอบให้หายข้องใจว่า
"ปลาท่องโก๋"
ลองชาตินี้มันรู้แล้วว่า ทำแล้วมันซวยต้องมาพบเจอกับกูทุกทีไป
สงสัยมันจะเลี่ยงไม่ใช้ปลาท่องโก๋แล้วอ้ะ (ลงทุนอีกหน่อยนะอีเปิ้ล)
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
สืบเนื่องจากเรื่องได้ทุน
เป็นเพราะว่าการได้ทุนนี้
มันไม่ใช่ทุนที่ยากอะไรนักหนา
ไม่จำเป็นต้องเรียนดีมาก เริ่ด เพอเฟก ก็สามารถได้ทุนได้
ตอนนี้มันก็อยู่แค่ว่า จะมีพ๊อคเก็ตมันนี่พอที่จะอยู่และไปเรียนได้รึปล่าว
ช่วงนี้ใครๆ ก็รู้ว่า เศรษฐกิจ ขาลง เล่นทำกราฟเป็นมุมฉาก ดิ่งลงไปเรื่อยๆ
สำหรับร้านถ่ายรูปเงินไม่หนาอย่างบ้านเราที่มันแย่อยู่แล้วมันก็ร่วงลงไปได้อีก และคิดว่าคงได้มากกว่านี้อีก
อย่างไม่มีที่สิ้นสุดและขีดจำกัด
ทั้งนี้และทั้งนั้น
เนื่องจากผลทุนมันประกาศก่อนวันแม่ไม่กี่วัน
หลังจากเราเชื่อว่าเราจะไม่มีโอกาสได้ก้าวเท้าออกจากเขตแดนประเทศไทยในชีวิตนี้
เพราะไม่มีตังมากพอ
หลังจากที่เราเชื่อว่าเราทำงานหาเงินเองได้ และจะไม่รบกวน ขอตังพ่อและแม่ใช้อีก
ยังไม่ครบเดือน
เราก็ต้องขอแม่อีกแล้ว
แม่เป็นคนที่วิ่งเต้น หาเงินให้เราทุกบาททุกสตางค์แลกกับการที่จะได้ไปในครั้งนี้
เรียกว่ารีดกันเลยทีเดียว
ทำให้เรารู้สึกว่า วันแม่ปีนี้ เราไม่ได้ทำอะไรให้แม่เลย แต่แม่ยังกลับต้องมาลำบากเพราะเราอีก
แต่ก็เอาเถอะ หวังว่ามันจะทำให้แม่ภูมิใจได้บ้างนิดๆ หน่อยๆ
เนื่องในวันแม่
ขอให้แม่มีความสุขกับตัวเองบ้าง
เครียดให้น้อยลง
สุขภาพดีขึ้น
ให้แม่ผอมๆ
สาธุ
ปล. รักและคิดถึงแม่นะก๊าบบบบบบบบบ
 (จากเรื่องที่ทำงานกลายมาเป็นเรื่องวันแม่ได้ไง!!!)
Comments (9)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://mayk13.spaces.live.com/blog/cns!7D0D94C160862C34!1150.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
