โรงพยาบาลจุฬา

 

 

 

ประสบการณ์การไปโรงพยาบาลจุฬา แม้จะเป็นเรื่องที่นานมาสักหน่อย

แต่ก็เป็นสิ่งตราตรึงใจไม่รู้เลือน

 

เมื่อรัฐบาลรัสเซียได้กำหนดให้

คนที่ต้องการสมัครคัดเลือกขอทุนไปรัสเซียต้องมีเอกสาร ต่างๆ ซึ่งหนึ่งในนั้นที่ต้องได้มาคือ

 

"ใบรับรองสุขภาพ"

 

 

 

 

ใบรับรองสุขภาพที่ว่า ก็ต้องตรวจกันหลายต่อหลายอย่าง

ทั้งปอด ม้าม ตับ ไตไส้ พุง และที่สำคัญอันจะขาดเสียมิได้คือ ขรี้ นั่นเอง 

 

 

สาหัสสากันที่สุดตั้งแต่เคยพบเห็นมา

การถูกบังคับให้ขรี้เหมือนถูกข่มขืนทางจิตใจ

 

สำหรับคนที่ถ่ายยากด้วยแล้ว ยิ่งไปกันใหญ่

 

 

 

 

การต้องไปนั่งขี้ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยก็ทุกข์ใจพออยู่แล้ว

ไหนเลยจะต้องมาทุกข์กายกับห้องน้ำแคบๆ เน่าๆ ร้อนๆ อีก

 

การนั่งเบ่งไปเหงื่อแตกไป ไม่ใช่จุดสูงสุดของภาระกิจ

แต่เป็นการเข้าไปนั่งบิ้วเท่าไหร่ก็ขี้ไม่ออก แทบเอามือล้วง

 

 

 

 

แต่ไม่อาจหาญพอ

 

 

หนแรกที่ไป~~~ก็แล้ว

คุณหมอบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ ไว้คราวหน้ามาส่งนะคะ ~~~ ก็แล้ว

 

 

 

 

 

เมื่อมาใหม่อีกครั้งและบิ้วให้ตัวเองไม่ได้ ห้องข้างๆก็ใจดีช่วยบิ้วให้

 

 

ทั้งเสียง

ปู๊ดดดด~อา

 

 

และกลิ่น

 

 

 

 

สุดสะเทือนใจ

 

 

 

 

ก็แล้ว

 

 

 

 

 

 

 

สุดท้ายเลยต้องพกไปจากบ้าน กลัวการไหลย้อนกลับยิ่งนัก

 

 

ต้องไปตั้งสามครั้งจะไม่ประทับใจได้ไง

 

 

 

เซฟเป็นดราฟไว้ ไม่ได้อัพมาชาติเศษ
หลังจากอัพรูปให้คนอื่นๆ คิดกันไปเองต่างๆ นานา แล้ว ดิฉันก็จะมาแก้ข้อข้อใจ
ว่า เพื่อนดิฉันเป็นเกย์จริงหรือไม่ อย่างไร มันกวนตีนแค่ไหน

แต่ขอเตื่อนไว้ก่อนเผื่อรับไม่ได้ บล๊อคนี้หยาบคายและควรใช้วิจารณญาณในการรับชม



การเดินทาง ไปเที่ยวครั้งนี้เริ่มต้นด้วยความต้องการทะยานอยากของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว

ไม่ได้เกี่ยวกับความต้องการของคนอื่นเลย (ไม่ได้สนใจคนอื่นเลย ว่างั้นเหอะ)

สรุปคือ......คนอื่นที่ไป เป็นเพียงตัวแถมของการเดิน เท่านั้น อย่าได้สำคัญตนผิดไป 555


การไปเที่ยวครั้งแรกกับเพื่อนกลุ่มเดิมที่คุ้นเคยมันช่างงง....สุดตีนจริงๆ
ด่ากันทั้งวันไม่เลิก---หรือว่าเพื่อนชั้นมันจะถูกสาป

ไม่ว่าจะที่บ้านหรือที่มหาลัย
มันต้องเป็นกลุ่มที่เสียงดังที่สุด ด่าเจ็บที่สุด และอำกันแสบตีนที่สุดในโลกเสมอ
(คิดดูละกันว่าตีนหนาๆ ยังแสบค่าคุณขา)

11.00
เริ่มต้นขึ้นรถเมล์
มันก็ไปขึ้นกันมาก่อนที่ต้นทาง 4 คน
ปล่อยให้ผู้หญิงตัวเล็กๆ แบกเป้โคตรใหญ่ ขึ้นรถเมล์คนเดียว
บ้านกูไกลนะมึง...ให้กูรออยู่ได้

กูก็อายคนนะมึง แต่กูก็อยากไปเที่ยวมากกว่า ถือว่าตากหน้า ได้กินหวานทีหลัง

"มึงจะย้ายไปอยู่บ้านกูเลยไหม กระเป๋าใบใหญ่ขนาดนั้น"
คนก็เต็มรถเมล์ กูขึ้นมาก็ด่ากันเลยทีเดียว --__--" (คนหันมามองด้วยนะ)
ทำไมล่ะ ก็กูมีกระเป๋าของกูใบเดียวนี่ (กูเถียงในใจนะ แค่นี้กูก็อายเขาแย่แล้ว)


แล้วก็ด่ากันไปตลอดทาง ไปจนถึงหาดใหญ่....(เมื่อไหร่พวกมึงจะเหนื่อยกันซะที กูเหนื่อยก่อนแล้วนะ)

ไปถึงก็ต้องไปรอตูมมาสมทบที่หาดใหญ่
เนื่องจากเมื่อคืนมันมานอนแรดอยู่ที่หาดใหญ่ บ้านเหน่งแฟนมัน

กูล่ะหน่าย โทไปปลุกแต่เช้า เพราะกูอยากเที่ยวมาก
นัดกัน 10 โมง กูไม่นอนทั้งคืน ออกไปเดินเล่น ไปบ้านยายกับแม่
กลับมาก็โทปลุกพวกมัน ---- น่าจะนัดกันแต่เช้าน้อออ

flash back
08.00
โทรไปปลุกทัชกับเอสก็ตื่นกันแล้ว ติ๋มก็ตื่นแล้ว ก้องก็ตื่นแล้ว
โทรกวนทุกคนแล้ว
แต่
พอถึงคิวอีตูม

"มึง ตื่นนนยังงงง แต่งตัวเร็ว ไปเที่ยวกัน"
อีตูม .... มึงจะรีบไปไหน นัดกันตอน 11 โมง นี่มันเพิ่ง 8 โมงเช้านะ (คงคิดในใจ อีห่านี่)

"ตื่นได้แล้วมึงทำอะไรอยู่"

(กูรำคาญอีห่านี่จังว่ะ) กูตื่นแล้ว
"แล้วมึงทำอะไรอยู่ล่ะ อาบน้ำแต่งตัวเร็ว"


(อีนี่...) กูเอากับเหน่งอยู่ พอใจยัง แค่นี้นะ

"มึง จะเสร็จยัง ไปกันเหอะไปได้แล้วกูอยากเที่ยว"
(......) ยัง (กูจะไปต่อ....ได้ยัง)

"ให้กูไปช่วยไหมจะได้เร็วๆ =p -----เร็วๆ "
(อี....) เออ
แกร๊ก
......................................................สุดท้ายแม่งกว่าพี่แกจะมา เพื่อนรอกันปาไป 2 ชม.กว่า
เพื่อนแม่งรอกันหน้าแหก


สุดท้ายกว่าจะไปถึงบ้านเอสก็เย็นแล้ว
ที่สำคัญกูอยากเที่ยววววว...แต่ก็ไม่ได้เที่ยว
ได้ไปขับรถเล่น ขำๆ ก็สนุกแล้ว

เอาแต่ด่ากันก็มันส์แล้ว

สุดท้ายก็ล้อมวง กินเหล้า เล่นไพ่---หนุกป่ะล่ะ
สุดท้ายกูก็เมาหลับไปก่อนเพื่อนทุกคน เอี้ยจริง

...............................................................
วันที่สอง
พวกเราออกเที่ยวกันแต่เช้า
ไปกระชังปลา น้ำตก งานแต่ง ทะเล
เที่ยวกันจนถึงเกือบๆ บ่าย ก็กลับมาช่วยงานที่บ้านเอสกัน

เรื่องที่เราได้หาเรื่องไปเที่ยวเพราะบ้านเอส จัดงาน ล้มแพะ แก้บนตามแบบอิสลาม

ขอโทษนะฮะหากคิดว่าพวกเราไปดูการล้มแพะและทำพิธีต่างๆ จริงๆ แล้วหารู้ไม่
พวกเราไปกินแพะฮ่ะ----กินอย่างเดียวเท่านั้น

สิ่งเดียวที่พวกเราจะชดเชยได้คือการล้างมหม้อใบใหญ่ และจานชามกองมโหราฬ
ที่บรรดาแขกเหรื่อทั้งหลายมาทานแล้วจากไป

แล้วก็กินเหล้ากันต่อ----แต่วันนี้หนูไม่กินนะฮ้า

เด็กดี เหล้าไม่อร่อย

อิอิ

 

 

 

 

 

วันนี้เป็นเช้าวันจันทร์เวลาตามที่ปรากฏก็ปาจะข้าไปจะตี 3 แร้นน

 

บ่ายวันนี้แหละจะสอบวิชาการดำเนินเศรษฐกิจรัสเซีย..555

เฝ้าซุ้มซ้อมอ่าหนังสือไปหลับไป2วันผ่านไป  กรี๊ดจะสอบแล้ว !! อ่านไม่ทันหางจุกตูด

 

จำอะไรไปสอบได้ไม๊นี่ ป่านี้ยังมาแรดอยู่แถวนี้

 

 

 

อื้ม....สู้ทนกันต่อไปไม่ไหว มาเล่นเน็ตซะงั้น

 

วันนี้แค่จะเข้ามาโพสรูปที่เมื่อเช้าวันอาทิตย์ไปถ่ายเล่นมา

ก็คิดดูละกันเช้าวันก่อนสอบยังมีหน้าไปแรดข้างนอก

 

 

แต่มาคิดดูอีกทีก็น่าเห็นใจ(ตัวเอง) ใครจะไปทนอยู่ในรูในห้องได้ไม่ไหวแล้วต้องออกไปวิ่งเล่นซะบ้าง

 

ก็เลยออกไป7กันเพราะยังไม่ได้นอน อ่านจนเช้าอ่านไปดุทีวีไป เจริญป่านี้เลยจบแค่รอบเดียว

 

 

 

แฮ่!!! นานๆได้ออกจากแต่เช้าทีก็เลยไปถ่ายรูปเล่นแถวหอ ระหว่างทางการเดินเล่นตอนเช้า

 

แล้วก็กลับมาดู..ดราก้อนบอลต่อจนผล่อยหลับไปราว 10 โมง

 

 

 

 

ปล.1 Ya tebe lublu...Luv ya

ปล.2 วันก่อนไปดูบัลเล่มาแต่ยังไม่มีอารมณ์มาเล่าให้ฟัง

เพราะใกล้สอบเข้าไปทุกหนึ่งวินาทีที่เข็มกระดิก

เพราะงั้น ไปก่อนนะ

 

 

 

ไปละ

 

 

 

อ้อ ปล.3 รูปที่โพสน่ะเขียวเพราะความต้องการสีเขียวเป็นพิเศษส่วนตัว

ปรับเอาน่ะ!!! จริงๆไม่ได้เขียวขนาดนั้น

 

 

 

 

 

ไปเที่ยวมาแล้วล่ะ...พระราชวังบางปะอินน่ะ

แม่เจ้า !! นัดกันตั้งแต่6.45 ตอนเช้าน่ะค่ะ

 

 

มนุษย์แถวนี้ใครเค้าเคยตื่นกัน

ตั้งแต่มาอยู่หอที่รังสิตนี่แทบไม่เคยตื่นก่อน7.30เลยด้วยซ้ำ

 

ถ้าไม่นับว่าตกใจตื่น ปวดฉี่ สัญญาณไฟไหม้ดัง ก็จะบอกว่าไม่เคยตื่นเลยดีกว่าก่อน7.30น่ะ

บางทีมาตัดหญ้าอยู่หน้าห้องยังหลับไปทั้งอย่างงั้นได้เลยนะ

 

 

นี่6.45 ต้องตื่นแต่โมง ฝันไปเหอะ....เลือกง่ายๆ ให้นอนแล้วไม่ตื่นไปเที่ยว

กะได้ไปเที่ยวแต่ไปแบบเหี่ยวๆ ไม่ได้นอน ง่ายกว่ากันแยะ

 

แม่ง ก่อนไปก็ฝนตกอยู่ได้กางเกงก็เลอะอ่ะดิ หนาวก็หนาว กันแดดก็ไม่ทา

ใครจะนึกว่ารังสิต บางปะอินห่างกันแค่ชม.ครึ่งอากาศจะแตกต่างกันชิบหาย

ละอองน้ำไม่มีสักหยด...บ้าแล้ว ร้อนชิบหาย จะตายห่าเอานอนก็ไม่พออีก

 

 

พระราชวังบางปะอินมีเนื้อทีเป็นร้อยไร่ เดินจ้าแดดร้อนๆ วันเสาคนก็เยอะอีก

เยอะไม่พอ มีแต่เด็กนักเรียนวิ่งกันอยู่ทั่วไป ทั้งนักเรียนนักศึกษาครูอาจารย์ นักท่องเที่ยวอีก

วันอื่นก็มีไม่มากัน นัดกันหรืออย่างไรมิทราบได้

ขนาดมีเนื้อที่เป็นร้อยไร่ ยังนึกว่าเดินเทศกาลงานแหลมปิดถนนริมทะเลแถวบ้าน อึดอัดชิบเป๋ง

 

 

 

 

 

อื้มนอกจากร้อนไม่พอ เนื่องจากออกมาจากหอแล้ว งานแปลยังไม่เสร็จ

จึงต้องเอามาแปลต่อบนรถ

 

 

จะอ้วก เมารถ....

 

 

...................................

แถมวันจันทร์ต้องหามรุ่งหามค่ำทำงานส่งอีกต่างหาก

จันทร์ที่ผ่านมาก็เหมือนกับจันทีแล้วเลย แม่งทำงานโต้รุ่ง

งานเสือกยังไม่ต้องส่ง รออาทิตย์หน้าได้

พอถึงอาทิตย์นี้ส่งแต่รายงานยังไม่ต้องพรีเซ้น โคดโชคดีอ่ะ....ยังไม่ทำพาวเวอพ้อยเลย

.......................................

 

 

แถมวันๆนึงนี่จะเที่ยวกันหลายที่ขนาดไหนเชียว

จะตายอยู่แล้วคนอื่นเอาแรงมาจากไหนไม่ทราบ

ร้อนก็ร้อนโคตรขนาดนี้ยังจะไปวิ่งเล่นตากแดดอยู่ได้ทุกที่

 

โอ้ โน่นทีนี่ที....ยังดีที่ไปเที่ยวกันทั้งกลุ่มไม่งั้นก็หงอยตาอยู่คนเดียว

 

 

 

ได้เข้าไปเที่ยวในโบราณสถานต่างๆของอยุธยา จ่ายเงินคนละสิบบาท

ทุกคนรวมกันก็ประมาณ 70-80 บาท

เข้าไป 2คนนั้งใต้ร่มพุทรา ดูอีพวกที่เหลือมันวิ่งไปโน่นมานี่กลางแดดร้อนๆ ถ่ายรูปกันไปมา

อีกสัก10นาทีต่อมา มีคนโทมาบอกว่ารถจะออกแล้วว วิ่งมาด่วน

เค้าให้พักแดดหนมเฉยๆ ไม่ใช่ให้แรดเดินไปที่อื่น

 

สรุป คนอื่นรอพวกเราอยู่กลุ่มเดียว เพราะเสือกไม่รู้เรื่องอะไรเลย อยู่ปี 3 แท้ๆ โง่จริง

 

 

 

 

อีก 2 ที่ก่อนสุดท้ายหมดแรงไม่ไหวแล้วใครชวนลงที่ไหนก็ไปเหอะ ไม่ไหวแล้ว

ตายดีกว่า นอน นอนอนอนอนอนอนอนอนอนอนอนอนอนอน แล้วก็นอนอีกเนื่องจากขาด

การพักผ่อนที่เพียงพอก่อนการเที่ยว...ตายๆๆ

 

 

แต่ก็ไม่เป็นไรเพราะ อีกกวางก็หลับอยู่ปลายตีนใกล้ๆกัน

 

คาดว่าคงมีคนได้รูปถ่ายตอนทุเรศๆ ไปเยอะ แต่ก็ไม่ไหว ไม่สามารถลุกขึ้นมาต่อกรกับใครได้อีก

 

 

 

 

จนถึงวัดสุดท้าย วัดใหญ่ไชยมงคล มีคนเค้าบอกให้ลง วัดสุดท้ายต้องลงนะ

 

 

 

โกหกน่ะ เค้าบอกว่าลงเถอะวันสุดท้ายและ เลยลง

ทั้งๆที่ใจจริงไม่อยากจะจากเบาะนั่งไปเลย อยากจมอยู่แบบนั้นแบบ ตายเป็นฟอสซิลไปเลย

 

 

ก็เลยลงไปวิ่งถ่ายรูปเล่น เข้าห้องน้ำ พร้อมซื้อเฉาก๋วยเพราะร่างกายต้องการของหวานอย่างหนัก

 

ได้เดินๆถ่ายรูปตอนเย็นรู้สึกเป็นสุขใจที่ได้เดินไม่ร้อนไม่หนาว แถมจะได้กลับหอซะที

 

 

 

 

สรุป ได้ไปเที่ยวก็สุขสนุกสนานอยู่หรอกที่ได้ด่าอีกวางบ้างอีวุดบ้าง

อำกันไปมา แต่ก็เหนื่อย เหนื่อยมาก แถมต้องกลับมาทำงานต่อ งานหนัก

เลยไม่ประทับใจ แม้ว่าไปเที่ยวกี่ครั้งๆ อยุธยาก็ยังสวยเหมือนเดิมเหอะ

แต่ก็ร้อนเหมือนเดิม ร้อนมากเหมือนเดิม

 

แต่ก็ยังรู้สึกคุ้มค่าที่ได้ไปเพราะคงไม่มีโอกาสได้ไปเที่ยวแบบหลายคนขนาดนี้ง่ายๆ

เสน่ห์ของงานนี้คือเที่ยวฟรีกินฟรีตลอดงาน

แถมนั่งอยู่ใต้ท้องรถ แหล่งเสบียงอีกต่างหากคนอื่นกินไปเท่าไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าของที่เหลือน่ะ

ก็เอากลับมากินที่ห้องอีกต่างหาก

 

 

เอาวะ อย่างน้อยก็มีความสุขถึงจะกลับมาทุกข์ต่อที่ห้องก็เหอะ

แต่ตอนนี้งานนั้นก็ผ่านไปแล้วเหลืองานอีก 2 ที่จะทุกข์ทนทรมานกันต่อไป

พรีเซ้นอิงหน้าห้อง กะรายงานเสดกิจ

 

ต่อจากนั้นก็คงเป็นอ่านหนังสือแหละเพราะเทอมนี้เรียนไม่รู้เรื่องเลยแฮะ

(ส)ตีฟแมร่งเสือปันยาอ่อนขี้โมโหอีกต่างหาก อย่างกะเด็ก ไอ้บ้า

 

 

 

 

 

เสาร์นี้จะไปเที่ยวพระราชวังบางปะอิน

 

ทัศนศึกษาตามโปรแกรมเด็กปี2 ซึ่งมีปี3อยากเที่ยวแต่ขาดงบติดรถไปด้วย

 

 

 

 

ตอนปี2เรียนความสัมพันธ์ไทย-รัสเซียซึ่งจริงๆแล้วควรจะได้ไปทัศนศึกษา

แต่กลับไม่ได้ไป

 

 

มาได้ไปตอนปี3ซึ่งได้บีมาแล้วในตัวนั้น

 

 

 

เออเอาเหอะถือไปเที่ยว ถ่ายรูปเล่นกันขำๆ....เพราะไปกันหลายคนsetเดิม

 

 

คิดว่าคงมีเสียงดังสะเทือนเลื่อนลั่นจากพวกเราเหมือนเดิมแฮ๊ะ....สงสัยจะได้นินทาคนโน้นคนนี้อีก

 

ชอบเป็นเด็กนิสัยไม่ดี.........

 

 

 

 

 

แต่ว่า...งานยังอีกบานเลย เรียนอีกแค่ 3 อาทิตย์

เหลือรายงานอีก 2 ชิ้น อีชิ้นนึงก็จันทร์นี้แล้ว....

 

 

 

ทรมาน แถมต้องไปยืนพรีเซ้นอะไรไม่รู้หน้าห้องอีกต่างหาก เยี่ยมมาก

ธรรมดาก็พูดไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว คราวนี้แหละเมิงเอ๊ย ตื่นเต้นตายห่าอยู่หน้าห้องแน่  อายเค้า

 

 

 

 

มาบ่นขำๆอยู่คนเดียวไปทำงานต่อดีกว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

------------------------------------------------